Studijski program za bezbjednost je po mnogo čemu jedinstven. Radi se o specijalizovanom studijskom programu osnovnih akademskih, magistarskih i doktorskih studija iz oblasti bezbjednosti.

Realizacijom studijskog programa osnovnih akademskih studija iz oblasti bezbjednosti ostvaruju se sljedeći cilјevi:

  • obezbjeđuju se potrebna znanja neophodna za rad u organima i institucijama državne uprave, javnog i privatnog sektora u oblasti bezbjednosti;
  • omogućava se studentima da koristeći stečena znanja razumiju savremene bezbjednosne procese, pojave i događaje na lokalnom, nacionalnom, regionalnom i međunarodnom nivou;
  • osposoblјavaju se studenti da, po završetku studija, mogu samostalno da kreiraju, planiraju, organizuju, koordiniraju, stručno kontrolišu i nadziru realizaciju bezbjednosne politike i različitih bezbjednosnih programa i mjera u državnim organima, javnom sektoru, privrednim organizacijama i privatnim agencijama, i
  • osposoblјavaju se studenti da koristeći naučne metode, tehnike i instrumente analiziraju savremene bezbjednosne pojave i procese, otkrivaju trendove i prognoziraju njihovo dešavanje u budućem kratkoročnom, srednjeročnom i dugoročnom periodu.

Realizacijom ovo studijskog programa, studenti spoznaju fundamentalne pravne, politikološke i ekonomske discipline od značaja za efikasno funkcionisanje savremenog sistema bezbjednosti, te glavne procese kreiranja i organizacije bezbjednosti na lokalnom, i regionalnom nivou, kao i procese razvijanja nacionalne strategije bezbjednosti i domaće i međunarodne uticaje na formulisanje takve strategije. Realizacijom studijskog programa oni, takođe, spoznaju samu prirodu uticaja državne politike i moći na nacionalnu i međunarodnu bezbjednost i važnost državne centralne analize bezbjednosnih pojava, procesa i događaja za aktuelne i trajne domaće i međunarodne bezbjednosne aranžmane.

Tokom studija studenti se upoznaju sa politikom bezbjednosti, sistemima državne bezbjednosti, metodama i tehnikama bezbjednosnog organizovanja i djelovanja, osnovnim dostignućima u oblasti međunarodne bezbjednosti, ekološke bezbjednosti i korporativne bezbjednosti, te glavnim procedurama, mehanizmima, tehnikama i instrumentima savremene analize, uočavanja trendova i prognoze bezbjednosnih pojava, procesa i događaja od strane izvršnih državnih organa.

Polazeći od činjenice da je bezbjednost danas multidisciplinarna mješavina pravnih, ekonomskih, političkih, socijalnih, informativnih, vojnih i policijskih faktora, društvena potreba za stručnim kadrom u ovoj osjetlјivoj oblasti državne uprave – bezbjednosti, iz dana u dan raste. Iz različitih struktura društva postoje stalni zahtjevi za obrazovanjem stručnjaka koji posjeduju teorijska i praktično primjenlјiva znanja iz oblasti bezbjednosti.

Studenti koji završe ovaj studijski programmoći će da rade u:

  • državnoj upravi, i to u organima nadležnim za unutrašnje poslove, odbranu, spolјne poslove, pravdu, energetiku, finansije, telekomunikacije, borbu protiv organizovanog kriminala i korupcije, obavještajno-bezbjednosneposlove, carinske poslove,inspekcijskeposlove, pravosudneposlove (sudstvo, tužilaštvo i pravobranilaštvo) i drugeposlove;
  • parlamentarnim odborima za bezbjednost i odbranu;
  • parlamentarnim komisijama za kontrolu službi bezbjednosti;
  • odborima za bezbjednost i odbranu političkih partija i stranaka;
  • javnim i privatnim preduzećima koje će, pod pritiskom savremenih bezbjednosnih rizika i prijetnji, biti prinuđena da razvijaju sektore bezbjednosti;
  • preduzećima koja se bave transportom opasnih materija,  novca i drugih dragocjenosti;
  • subjektima koji sa bave pružanjem usluga bezbjednosti;
  • bankama i drugim finansijskim organizacijama;
  • u organima lokalne samouprave na poslovima planiranja, organizacije i ostvarivanja bezbjednosti u lokalnoj samoupravi;
  • kazneno-popravnim domovima;
  • institucijama civilne zaštite;
  • ustanovama i agencijama koje rade na zaštiti kulturnih dobara;
  • timovima za krizne vanredne situacije;
  • timovima za procjenu rizika i izradu planova otklanjanja posljedica;
  • ustanovama za zaštite životne sredine;
  • medijskim kućama;
  • nevladinim organizacijama (međunarodnim i domaćim);
  • međunarodnim bezbjednosnim organizacijama i drugim institucijama.